ម្នាលភិក្ខុទាំងឡាយ សេចក្តីប្រៀនប្រដៅនៃសេចក្តីអាណិតអាសូរនោះ ហៅថា មាគ៌ាពិត។
នៅពេលដែលសេចក្តីមេត្តាករុណាត្រូវបានបង្ហាញ ចំណេះដឹង និងសេចក្តីស្រឡាញ់ត្រូវបានបង្ហាញ។ ដូច្នេះ សេចក្តីសប្បុរសត្រូវបានបង្ហាញ; ដោយសារសេចក្តីសប្បុរសនោះ អំពើល្អទាំងឡាយក៏លេចមក។
កាលណាសេចក្តីមេត្តារលត់ ចំណេះដឹង និងសេចក្តីស្រឡាញ់ក៏បាត់ទៅ។ ដូច្នេះ សេចក្តីសប្បុរសក៏បាត់ទៅ។ ព្រោះការបាត់បង់នៃសេចក្ដីសប្បុរស អំពើអាក្រក់ទាំងឡាយក៏លេចឡើង។
បុគ្គលគួរដឹងថា គុណធម៌គ្រាន់តែជាសេចក្តីមេត្តាប៉ុណ្ណោះ ចំណែកអំពើបាបគឺមានតែសេចក្តីអាណិតអាសូរប៉ុណ្ណោះ។
បុគ្គលគួរដឹងថា ការត្រាស់ដឹងដែលកើតអំពីមេត្តា គឺជាការត្រាស់ដឹងរបស់ព្រះ ហើយការត្រេកអរដែលកើតពីសេចក្តីត្រេកអររបស់ព្រះ។
អ្នកប្រាជ្ញពិត ដែលបានយល់ និងបានត្រាស់ដឹង និងត្រាស់ដឹងយ៉ាងពិតប្រាកដនេះ អស់កាលជាយូរ ហៅថា ជាអ្នកសម្រេចនូវសេចក្តីសុខដ៏ឧត្តម។
អ្នកដែលទទួលនូវសេចក្តីសុខដ៏ខ្ពង់ខ្ពស់ គឺអ្នកដែលស្គាល់ព្រះដោយការត្រាស់ដឹង ហើយបានដល់នូវឋានៈនៃព្រះ។