ម្នាលភិក្ខុទាំងឡាយ កាលណាចិត្តនៃចិត្តដែលគិតដល់ការឲ្យអាហារដល់សត្វមានសេចក្តីស្រេកឃ្លាន ព្រោះចិត្តរបស់បុគ្គលប្រកបដោយធម៌ដែលគិតដល់ការឲ្យអាហារ លះបង់នូវសេចក្តីប្រកាន់ដទៃហើយ ដល់ទៅជាសតិបរិសុទ្ធ បុគ្គលប្រកបដោយធម៌នោះ គប្បីដឹងថា ជាយោគ។
ម្នាលភិក្ខុទាំងឡាយ កាលបើអ្នកមានចិត្តមេត្តាប្រោសឲ្យអាហារតាមចិត្តដែលឲ្យអាហារហើយ រមែងមានចិត្តត្រេកអរដោយដឹងថាខ្លួនកំពុងបរិភោគ កាលអ្នកស្រេកឃ្លានអាហារ។
ម្នាលភិក្ខុទាំងឡាយ កាលណាចិត្តរបស់បុគ្គលដែលបរិភោគហើយ បំពេញសេចក្តីស្រេកឃ្លាន ក្នុងខណៈនោះ ខាងក្នុង ខាងក្រៅ ខាងក្រោម ខាងលើ កណ្តាល និងខាងនៃព្រលឹង បរិក្ខារក្ខន្ធ និងវត្ថុដទៃក៏ត្រជាក់ចុះ កាយទាំងមូលក៏ត្រជាក់ មុខភ្លឺត្រចះត្រចង់ដោយការសំដែងនូវព្រះអរិយៈ ហើយត្រេកអរជាទីគាប់ចិត្ត។ ភ្នែក; ដូច្នេះ មនុស្សដែលមានគុណធម៌គួរត្រូវបានគេស្គាល់ថាជាអ្នកដែលបានឃើញព្រះ និងជាអ្នកដែលទទួលបាននូវសេចក្តីសុខរបស់ព្រះ។
ដោយសារអ្នកដែលមានចិត្តសប្បាយ និងស្កប់ចិត្តនឹងការស្រេកឃ្លានចាត់ទុកអ្នកដែលមានចិត្តមេត្តានេះជាព្រះ យើងគួរតែដឹងថា មនុស្សដែលមានចិត្តមេត្តាគឺជាព្រះ។